...

Αγνώμων είμαι,Κύριε,
το ξέρω,το βιώνω.
Μου'δωσες ο,τι δε ζήτησα
και πάλι εγώ ματωνω.
Κι υστερα συνταραζομαι
και κάθομαι και κλαίω
πως μόνο έρωτα για Σε
να ζω για πάντα θέλω...

Ικεσία ιη΄

Ξένος γεγονώς τοῖς πᾶσι
ἀποστάς τε ἀπό σοῦ
ἐν ἐρημίαις πλανώμενος
καί ἐν σκότει καθήμενος
σοῦ πάλιν δέομαι, ἀγαθέ,
παραμυθίαν παράσχου
τῷ σῷ πεπλανημένῳ πλάσματι
πεπτωκότι πολλάκις
καί πάλιν προσπίπτοντι εἰς σέ
καί πενιχράν παράκλησιν προσάγοντι
τό μνήσθητί μου, Κύριε,
πρεσβείαις παναχράντου σου Μητρός
καί πάντων πιστών παραμυθίας.

...

Γλυκιά Παραμυθία μου,
μπρος στο εικόνισμα σου
είναι πιο εύκολο να ζω
παρά στη πεθυμιά σου

...

Να'χα τη δύναμη,Χριστέ,
τη Μάνα Σου να υμνήσω,
να'χα και μια καρδιά αγνή
στα πόδια Της ν'αφήσω .
Υψηλοτέρα ουρανών,
υψώνω μαύρα χέρια
καθάρισέ μου τη ψυχή
να ζω μόνο για Σένα...

Ικεσία ιζ΄

Κύριε ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ δι' ἄκραν φιλανθρωπίαν γενόμενος ἄνθρωπος δι' ἡμᾶς, ὁ τήν πόρνην δικαιώσας καί τῷ ληστῇ Παράδεισον ἀνοίξας, ὁ τήν ἁμαρτίαν αἴρων τοῦ κόσμου καί ζωήν πᾶσι χαριζόμενος, ὁ διδάξας ἡμᾶς δοῦναι καί τήν ψυχήν ἡμῶν ὑπέρ τῶν φίλων ἡμῶν, αὐτός πανάγαθε Δέσποτα, ἐπίβλεψον ἐπ' ἐμέ τῷ ἁμαρτωλῷ καί μή ἀποστῆς ἀπ' ἐμοῦ. Πίστιν, ἐλπίδαν καί ἀγάπην ἐμφύσησον ἐν τῇ καρδίᾳ μου, ἵνα μή κατακρίνω τούς άδελφούς μου, σύνδουλος γάρ είμί καί συνοφειλέτης, ἀλλ' ἵνα προσδέχωμαι αὐτούς ἐν ἀγάπῃ καί ταπεινώσει καί ἐξομολογήσει καί ἀληθείᾳ. Νάι, Κύριε ὁ Θεός, δώρησαί μοι τοῦ ὀρᾶν τά ἐμά πταίσματα καί μή ἐξουθενεῖν ἀλλότριον ἰκέτην, ἅπαντες γαρ ὀφειλέται ἐσμέν καί τό σόν ἔλεος ἐπικαλούμεθα, ὅτι Σύ εἶ ἡ χαρά καί ἡ ζωή καί ἡ ἀνάστασις. Ἀμήν.

Τέτρωμαι τω πόθω σου,Μαριάμ, φλέγει με ο έρως καθοράν σου της ιεράς, εικόνος Παρθένε το κάλλος και την δόξαν, και κόρον ου λαμβάνω του μεγαλύνειν σε

Άξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ την αδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον, Σε μεγαλύνομεν.

Ὁ τοῖς πεσοῦσι παρέχων Ἀνάστασιν

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ Ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, 

πρόσδεξαι ἡμῶν τάς εὐχάς καί τάς δεήσεις 

καί τό προσκύνημα κατενώπιον τοῦ Παναγίου Σου Τάφου 

καί ἀνάστησον ἡμᾶς ὁ Ἀναστάς ἐκ νεκρῶν 

καί πᾶσι τήν Ἀνάστασιν τήν Σήν χαρισάμενος 

καί πᾶσι τοῖς πεσοῦσι παρέχων Ἀνάστασιν! 

Ἵνα γάρ κοινωνούς ἡμᾶς δείξης τῆς Σῆς Ἀναστάσεως, κατῆλθες ἐν τῷ Ἅδῃ! 

Ἵνα φώτισης τό σκότος ἡμῶν, κατῆλθες τό Φῶς ἐν τῷ σκότει καί διέλυσας τά σκότη τοῦ Ἅδου, 

διό καί βολῖσι καί ἀστραπαῖς καί ἀκτῖσι καί πυρίναις γλώσσαις τό Ἅγιον Φῶς τῆς Σῆς Ἀναστάσεως φωτίζει ἡμῶν τά σκότη καί ὁρᾶται ἀπεριέργοις καί καθαροῖς ὀφθαλμοῖς. 

Σύ γάρ εἶ ἡ Ἀνάστασις ἡμῶν ἐν τοῖς τοῦ βίου δεινοῖς. 

Σύ εἶ τό Φῶς ἡμῶν πορευομένων ἐν τῷ σκότει τῆς παρούσης ζωῆς. 

Σύ εἶ ἡ Ἔγερσις ἡμῶν πεσόντων παγῖσι τοῦ ἐχθροῦ τῆς σωτηρίας ἡμῶν. 

Σύ εἶ ἡ Εἰρήνη ἡμῶν ἐν ἀσυμφωνίαις διακρινομένων. 

Σύ εἶ ἡ Χαρά ἡμῶν, ὅτι «χαίρετε» ἐβόησας γυναιξί μυροφόροις. 

Σύ εἶ ὁ Ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καί μηδέποτε δαπανώμενος, ἀλλά τούς μετέχοντας ἁγιάζων καί ἐγείρων ἐκ φθορᾶς, 

Σύ εἶ ἡ Ἀνάστασις ἡμῶν, 

ὁ τοῖς πεσοῦσι παρέχων Ἀνάστασιν 

καί Σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν σύν τῷ Ἀνάρχῳ Σου Πατρί 

καί τῷ Παναγίῳ καί Ἀγαθῷ καί Ζωοποιῷ Σου Πνεύματι, 

νῦν καί ἀεί και εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. 

Ἀμήν