Ὲπεφάνης σήμερον τῇ οἰκουμένῃ

Ικεσία λγ'

Ἐλέησόν με͵ ὁ Θεὸς͵ κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου͵ ὅτι ἐπὶ σοὶ
πέποιθεν ἡ ψυχή μου· ἐλέησόν με͵ Κύριε͵ ὅτι
ἀσθενής εἰμι͵ῃ ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων.
Ὡς ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ σου παριστάμενος βήματος͵
ὡς τῶν ἀχράντων σου ποδῶν ἐφαπτόμενος͵ οὕτω
παρακαλῶ καὶ δέομαι καὶ ἀντιβολῶ μετὰ συντετριμ-
μένης καρδίας καὶ τεταπεινωμένης· Ἱλάσθητί
μοι τῷ ἁμαρτωλῷ͵ῃ συγχώρησόν μοι τῷ ἀχρείῳ
καὶ ταπεινῷ͵ ἔπιδε ἐξ ἁγίου κατοικητηρίου σου
ἐπὶ τὴν ἐμὴν ἀθλιότητα͵ ἐπίβλεψον ἐξ ἁγίων σου
ὑψωμάτων ἐπὶ τὴν προσευχὴν τοῦ ταπεινοῦ δούλου
σου͵ καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν δέησίν μου· ἄνες μοι͵
ἵνα ἀναψύξω͵ πρὸ τοῦ με ἀπελθεῖν͵ ὅθεν οὐκ ἔτι
λοιπὸν ἐπιστρέψω. Ὡς ἄνθρωπος ἥμαρτον͵ ὡς Θεὸς
συγχώρησον· σὺ γὰρ οἶδας͵ Δέσποτα͵ τὸ εὐόλισθον
τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως͵ καὶ ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια
τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος.
Μνήσθητι ὅτι χοῦς ἐσμεν· μνήσθητι ὅτι σὺ μόνος
καθαρὸς καὶ ἄχραντος καὶ ἀμίαντος͵ πάντες δὲ ἡμεῖς
ἐν ἐπιτιμίοις· μνήσθητι τῶν ἀπ΄ αἰῶνος οἰκτιρμῶν
σου καὶ τοῦ ἐλέους σου͵ καὶ μὴ συγκαταδικάσῃς με
ταῖς ἀνομίαις μου͵ μηδὲ κατὰ τὰς ἁμαρτίας μου
ἀνταποδῷς μοι. Οἶδας τὸ πλῆθος τῶν ἀνομιῶν μου͵
ὅτι πολὺ καὶ ἀριθμῷ μὴ ὑποκείμενον· ἀλλ΄ οἶδα καὶ
τὸ πέλαγος τῆς φιλανθρωπίας σου͵ ὅτι ἀνείκαστον καὶ
ἀνίκητον. Σὺ γὰρ εἶ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κό-
σμου͵ ὁ ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς ἐπὶ τῆς γῆς͵ τοῦ
ζητῆσαι τὸ πλανηθὲν πρόβατον καὶ ἀπολωλός· ὁ ποι-
μὴν ὁ καλὸς͵ ὁ τιθεὶς τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῶν προβά-
των͵ καὶ ἐλθὼν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι͵
ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ. Ἐλέησον͵ ἐλέησον τὸ ποίημα
τῶν χειρῶν σου· μὴ βδελύξῃ με τὸν ἀνάξιον͵ ἀλλ΄
οἰκτείρησον τὸ ποίημά σου͵ ὁ δι΄ ἐμὲ σταυρὸν ὑπομεί-
νας͵ καὶ τὰ τῶν μωλώπων καταδεξάμενος στίγματα͵
ἀλλ΄ ἰασάμενος͵ ἐξάλειψον πάντα φαρμάκῳ συμπα-
θείας͵ καὶ σπόγγῳ φιλανθρωπίας σου· Πάντα γὰρ
δύνασαι͵ ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐδέν.ῃ Κατάνυξόν μου
τὴν πεπωρωμένην καρδίαν͵ ἐλάφρυνον τὸ βάρος τοῦ
συνειδότος͵ δέξαι μου τὰ δάκρυα καὶ τὸν στεναγμὸν͵
ὡς τῆς πόρνης͵ ὡς τοῦ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων
Πέτρου· δέξαι μου τὴν μικρὰν ταύτην ἐξομολόγησιν
καὶ μετάνοιαν͵ ὁ προσδεξάμενος τοῦ λῃστοῦ τὴν εὐ-
γνωμοσύνην ἐν τῷ σταυρῷ· δέξαι μου τὸν ἀπὸ τῶν
χειλέων καρπὸν͵ ὡς θυσίαν ζῶσαν͵ εὐάρεστον͵ εἰς
ὀσμὴν εὐωδίας.

Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Περί ταπεινώσεως

Ἔλεγον οἱ γέροντες· Ὅταν μὴ πολεμώμεθα͵ τότε μᾶλλον ταπεινοῦσθαι χρή. Ὁ γὰρ Θεὸς͵ εἰδὼς ἡμῶν τὴν ἀσθένειαν͵ σκεπάζει ἡμᾶς͵ καὶ ἐὰν καυχησώμεθα͵ ἀφαιρεῖται ἀφ΄ ἡμῶν τὴν σκέπην αὐτοῦ καὶ ἀπολλύμεθα.

Βάλε σειρά

Εἶπεν γέρων· Σιωπὴν ἄσκει͵ μηδενός φρόντιζε͵ πρόσεχε τῇ μελέτῃ σου͵ κοιταζόμενος καὶ ἀνιστάμενος μετὰ φόβου θεοῦ͵ καὶ ἀσεβῶν ὁρμὰς οὐ φοβηθήσῃ.

Περί χρόνου

Εἶπεν γέρων· χρυσίον ἐάν τις ἀπολέσῃ ἢ ἀργύριον͵ δύναται ἀντ΄ αὐτοῦ εὑρεῖν͵ καιρὸν δὲ ὁ ἀπόλλων͵ ἄλλον εὑρεῖν οὐ δύναται.

πιστεύω ὡς ὁ λῃστὴς

Εἶπέ τις τῷ ἀββᾷ Ἰωάννῃ τῷ Πέρσῃ͵ ὅτι Τοσοῦτον κόπον ἐποιήσαμεν διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν· ἆρα κληρονομῆσαι αὐτὴν ἔχομεν; Καὶ εἶπεν ὁ γέρων· Ἐγὼ πιστεύω κληρονομῆσαι τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ τὴν ἀπογεγραμμένην ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Πιστὸς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος. Διατί δὲ ἀπιστήσω; Φιλόξενος ὡς ὁ Ἀβραὰμ γέγονα͵ πραῢς ὡς ὁ Μωϋσῆς͵ ἅγιος ὡς ὁ Ἀαρὼν͵ ὑπομονητικὸς ὡς ὁ Ἰὼβ͵ ταπεινόφρων ὡς ὁ Δαβὶδ͵ ἐρημίτης ὡς ὁ Ἰωάννης, πενθικὸς ὡς ὁ Ἱερεμίας͵ διδάσκαλος ὡς ὁ Παῦλος, πιστὸς ὡς ὁ Πέτρος͵ σοφὸς ὡς ὁ Σολωμών. Καὶ πιστεύω ὡς ὁ λῃστὴς͵ ὅτι ὁ ταῦτά μοι χαρισάμενος δι΄ οἰκείαν ἀγαθότητα͵ καὶ τὴν βασιλείαν παράσχῃ.

της Γεννήσεως

«Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν͵ υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν͵ οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος͵ θαυμαστὸς σύμβουλος͵ θεὸς ἰσχυρός͵ ἐξουσιαστής͵ ἄρχων εἰρήνης͵ πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος». Ἐκ τούτων τῶν λόγων τὸν τρόπον τῆς παρουσίας ἐπέγνωτε. Παρθένος γὰρ ἄφθαρτος ἀποκυήσει σωματικῶς τὸν λύχνον τὸν ἄφθαρτον͵ μέχρι γὰρ σαρκὸς δεῖ συγκαταβῆναι πρὸς ἡμᾶς τὸν πανσεβάσμιον τοῦ θεοῦ λόγον͵ ἵνα δὴ τοὺς ἀσωμάτῳ θεότητι παρ΄ αὐτοῦ δεδημιουργημένους ἀνακαινίσῃ διὰ σαρκώσεως͵ παλαιωθέντας διὰ τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀφθάρτους κατασκευάσῃ διὰ τῆς ὁμοιότητος τῆς πρὸς τὴν φθοράν.

Διό͵ ἀδελφοὶ μακαρίας «κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι»͵ πρὸς υἱοθεσίαν θεοῦ καὶ ἀδελφότητα κεκλημένοι͵ εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ καλέσαντι ἡμᾶς καὶ παρέχειν ἑαυτοὺς ἀξίους εἶναι τοῦ παρέχοντος ἡμῖν τὴν ἀδελφότητα καὶ ὡς υἱοὺς ἀξίους εἶναι τοῦ δωρουμένου ἡμῖν τὴν υἱότητα καὶ δεξαμένου ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν. Ἑκόντες οὖν καὶ ἐξ ἀγάπης δουλεύσωμεν αὐτῷ ἕτοιμοι ὄντες πρὸς πᾶσαν δικαιοσύνης κατόρθωσιν͵ ἁγνείᾳ κοσμούμενοι͵ ἀκτημοσύνην διώκοντες͵ λόγοις θεοῦ προσκαρτεροῦντες͵ εὐχαῖς ἁγίαις καὶ ὕμνοις θεοῦ ἱεροῖς ἀνακείμενοι͵ μετασχηματίζοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ τοῦ αἰῶνος τούτου͵ ἐπιλανθανόμενοι τῶν γηΐνων καὶ θνητῶν ἐπιθυμιῶν͵ νικῶντες τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν͵ «μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες»͵ μὴ λογιζόμενοι ἑαυτοῖς διατρίβειν ἐν τῇ γῇ͵ ἀλλ΄ ἐν οὐρανῷ πολιτεύεσθαι͵ μετ΄ ἀγγέλων ἀναστρέφεσθαι͵ τῷ θρόνῳ τῆς οὐρανίου βασιλείας παραστῆναι. Ταῦτα τῶν ἱερῶν ἀποστόλων τὰ διδάγματα͵ ἐν τούτοις Χριστὸς ἡμῖν τὴν μακαρίαν καὶ αἰώνιον διαθήκην διέθετο.